سوم ماه شعبان میلاد امام حسین علیه السلام و روز پاسدار مبارک باد

حلول ماه شعبان ماه حضرت سید انبیاء صلى الله علیه وآله مبارک باد.
۱۳۹۵-۰۲-۱۹
ولادت ابوالفضل العباس علیه السلام و روز جانباز
۱۳۹۵-۰۲-۲۲

سوم ماه شعبان میلاد امام حسین علیه السلام و روز پاسدار مبارک باد

در روز سوم ماه شعبان سال چهارم هجرت  دومین فرزند برومند حضرت على وفاطمه , که درود خدا بر ایشان باد, در خانه وحى و ولایت چشم به جهان گشود. چون خبر ولادتش به پیامبر گرامى اسلام (صلی الله علیه وآله و سلم ) رسید, به خانه حضرت على (علیه السلام ) و فاطمه (سلام الله علیها ) آمد و اسما  را فرمود تا کودک را بیاورد.اسما او را در پارچه اى سپید پیچید و خدمت رسول اکرم (صلی الله علیه وآله و سلم ) برد, آن گرامى به گوش راست او اذان و به گوش چپ او اقامه گفت.

به روزهاى اول یا هفتمین روز ولادت با سعادتش , امین وحى الهى , جبرئیل  فرود آمد و گفت : سلام خداوند بر تو باد اى رسول خدا, این نوزاد را به نام پسر کوچک هارون (شبیر) که به عربى (حسین ) خوانده می شود نام بگذار. چون على براى تو به سان هارون براى موسى بن عمران است , جز آن که تو خاتم پیغمبران هستى .و به این ترتیب نام پرعظمت حسین از جانب پروردگار, براى دومین فرزند فاطمه (سلام الله علیها ) انتخاب شد.

به روز هفتم ولادتش , فاطمه زهرا که سلام خداوند بر او باد, گوسفندى را براى فرزندش به عنوان عقیقه کشت , و سر آن حضرت را تراشید و هم وزن موى سر او نقره صدقه داد.

روز میلاد حضرت اباعبدالله الحسین علیه‌الصّلاه  والسّلام روز باعظمتی است. به فرمایش مرحوم آقای حاج میرزا جواد آقای تبریزی ملکی – عالمِ فقیهِ عارفِ بزرگوار – عظمت روز سوّم شعبان را باید به‌عنوان پرتوی از عظمت حسین‌بن‌علی به‌حساب آورد و به‌شمار آورد؛ روز بزرگی است. در این روز کسی متولد شد که سرنوشت اسلام، به او، به حرکت او، به قیام او، به فداکاری او، به اخلاص او بسته بود. این بزرگوار در تاریخ بشریّت، یک حرکتی را – که نظیر و شبیهی ندارد – ارائه‌ی به تاریخ کرد و در مقابل چشم بشریّت گذاشت که هرگز فراموش نخواهد شد؛ الگو است. فداکارىِ برای هدف الهی، در آن حجم، در آن مقیاس عظیم؛ فداکارىِ به معنای دادن جان خود، جان عزیزان؛ اسارت حرم اهل‌بیت، با آن وضع، با آن فجاعت؛ تحمّل این حادثه‌ی سخت، برای اینکه اسلام بماند، برای اینکه ظلم‌ستیزی به‌عنوان یک اصل در تاریخ اسلام و در تاریخ بشریّت به یادگار بماند

راز بوسه‌های پیامبر (ص)

امام باقر (علیه السلام ) می‌فرماید: «شیوه پیامبر(صلی الله علیه وآله و سلم ) این بود که چون حسین (علیه السلام ) نزد او می‌آمد، او را به‌پیش خود می‌کشانید و به امیر مؤمنان (ع) می‌فرمود: «حسین را نگهدار. سپس جای‌جای بدن او را می‌بوسید و می‌گریست.» حسین سؤال می‌کرد که: «پدر جان! چرا گریه می‌کنی؟» پیامبر (صلی الله علیه وآله و سلم )می‌فرمود: «پسر جانم! جای شمشیرهایت را می‌بوسم و می‌گریم.»

روابط عمومی شرکت عمران شهر جدید صدرا